Al een hele poos, misschien wel weken loop ik er al over te twijfelen. Wil ik nog wel doorgaan met mn blog. Ik doe het al wat jaartjes en wat begon met een manier om dingen van me af te schrijven is nu uitgegroeid naar een verplichting. En eentje waar ik de laatste tijd niet zo’n zin meer in heb.

Het is niet dat ik niks meer te vertellen heb want alleen over mn werk en alle roddels en acties kan ik pagina’s vullen en over ons nieuwe project kan ook genoeg verteld worden (we zijn namelijk aan het kijken naar een koop huisje). En vandaag had ik zelfs ideeën voor de lay-out. Maar deze zal ik nooit binnen web-log kunnen verwezenlijken.

Wel wil ik meer tijd gaan besteden aan mezelf. Ik ben zo druk met andere dingen bezig geweest dat ik gewoon een beetje kwijt ben wat ik zelf nou altijd zo leuk vond om te doen. En daar baal ik van. Ik wil weer lekker creatief bezig zijn met van alles en nog wat en wil dan ook daar mijn tijd aan gaan besteden. Logjes lees ik nog steeds in mijn feedreader en ik zal ook weer wat meer gaan reageren, twitteren blijf ik doen alleen zal het hier (voorlopig) stil zijn

Schreef ik in mijn jaaroverzicht nog over de oma van vriendje en dat het niet zo goed met haar ging. Inmiddels is ze overleden. Afgelopen dinsdag is ze na een lang ziek bed (eindelijk) overleden. Dit eindelijk bedoel ik niet op een vervelende manier maar in de zin dat ze eindelijk niet meer zo veel hoeft te lijden. Want wat moet zij de afgelopen maanden, half jaar of misschien al langer veel pijn hebben gehad. Gelukkig is ze op een rustige manier met haar hele familie om haar heen ingeslapen.

We zagen het de week daarvoor al een beetje aankomen en toen hebben vriendje en ik daar ook al een paar keer geslapen. Waaronder ook maandag op dinsdag nacht. Ik had al het idee dat ze die nacht niet zou halen maar zo eigenwijs als ze is hield ze het tot 12.00 vol. En even daarna had ik een huilend vriendje aan de telefoon dat mij zo aangreep dat ik het ook niet droog hield. Snel heb ik mijn spullen gepakt en ben ik naar hem toe gegaan.

Aanstaande maandag is de crematie in besloten kring. Ik zie er wel een beetje tegenop. Natuurlijk om de gebeurtenis zelf maar ook omdat mijn schoonfamilie zich altijd zo sterk mogelijk houd ten opzichte van de ander…

Januari begon voor mij met de voorbereidingen op de vakantiebeurs. Voor mijn afstudeerstage organiseerde is deze beurs voor het stage bedrijf. Aan het eind van deze maand kregen wij het goede nieuws dat we een huisje hadden.

Ook Februari stond in het teken van mijn stage en dan voornamelijk het schrijven van de scriptie. En in een aantal weekenden waren al onze spullen naar het nieuwe huisje verhuisd.
Eindelijk had ik mijn vriendje weer bij me.
Halverwege de maand genoten we nog van de
musical Les Miserables

In maart stonden er weer 3 beurzen op het programma en kreeg ik mijn eerste beoordelingsgesprek. Aan het einde van de  maand werd vriendje 22 jaar dat in het nieuwe huisje werd gevierd.

April stond in het teken van sollicitaties. Vriendje was op zoek naar een stage en de mijne begon op zijn einde te lopen en dus ging ik op zoek naar mijn eerste baan.

Eind Mei moest mijn afstudeerscriptie ingeleverd worden en ik heb mn deze maand hier dan ook voor uit de naad gewerkt. Een vriend van vriendje ging trouwen en de eerste bruiloft voor mij was een feit. Ook waren vriendje en ik deze maand een jaar bij elkaar en dat vierden we in Disneyland Parijs

De eerste week van juni begint vriendje met zijn stage, heb ik een sollicitatiegesprek bij Transavia en stapt mijn moeder is het huwelijksbootje. Later die maand heb ik mijn stage afgerond en nog een week later ben ik na 4 jaar eindelijk afgestudeerd! Het laatste weekend bracht ik door in zeeland bij Concert at sea

Juli was een heftige maand. Het begon leuk met de musical Josef. Niet veel later kregen we het nieuws dat we ons huis uit zouden moeten en de zoektocht naar een nieuw huis begon. Na bloed, zweet en tranen was het dan toch gelukt en op de laatste dag van de maand 
waren wij de eigenaar van ons tweede huisje.
Ondertussen waren de voorbereidingen van schoonzusje vol in gang voor haar vertrek naar Amerika. Helaas kreeg oma op haar afscheidsfeestje een hartaanval midden om Amsterdam Centraal.

In Augustus moest alles weer verhuisd worden maar waren we ook heel erg opgelucht dat we toch weer een huisje hadden. Ondertussen werd ik gebeld voor 2 sollicitaties en dit moest gedaan worden tussen het verhuizen door. Eind van de maand
volgde een telefonische sollicitatie, een sollicitatie op kantoor en daarna een meewerkmorgen. Maar na al deze inspanningen had ik dan ook eindelijk mijn eerste contract op zak, ookal was het bij een uitzendbureau.

September begon pittig door het begin van mn eerste baan en liep dan ook al snel over in Oktober. De maand waarin ik 24 werd en eindelijk mn diploma op mocht halen. Ook begon vriendje meer late diensten te draaien en begonnen de vele avonden alleen, wat ook door ging in November en December. In het begin van deze maand werd ik blij gemaakt met een vast contract. En het jaar is mooi afgesloten in het hotel waar vriendje werkt met een mooi uitzicht over amsterdam vanaf de 21e verdieping.

Januari begon voor mij met de voorbereidingen op de vakantiebeurs. Voor mijn afstudeerstage organiseerde is deze beurs voor het stage bedrijf. Aan het eind van deze maand kregen wij het goede nieuws dat we een huisje hadden.

Ook Februari stond in het teken van mijn stage en dan voornamelijk het schrijven van de scriptie. En in een aantal weekenden waren al onze spullen naar het nieuwe huisje verhuisd.
Eindelijk had ik mijn vriendje weer bij me.
Halverwege de maand genoten we nog van de
musical Les Miserables

In maart stonden er weer 3 beurzen op het programma en kreeg ik mijn eerste beoordelingsgesprek. Aan het einde van de  maand werd vriendje 22 jaar dat in het nieuwe huisje werd gevierd.

April stond in het teken van sollicitaties. Vriendje was op zoek naar een stage en de mijne begon op zijn einde te lopen en dus ging ik op zoek naar mijn eerste baan.

Eind Mei moest mijn afstudeerscriptie ingeleverd worden en ik heb mn deze maand hier dan ook voor uit de naad gewerkt. Een vriend van vriendje ging trouwen en de eerste bruiloft voor mij was een feit. Ook waren vriendje en ik deze maand een jaar bij elkaar en dat vierden we in Disneyland Parijs

De eerste week van juni begint vriendje met zijn stage, heb ik een sollicitatiegesprek bij Transavia en stapt mijn moeder is het huwelijksbootje. Later die maand heb ik mijn stage afgerond en nog een week later ben ik na 4 jaar eindelijk afgestudeerd! Het laatste weekend bracht ik door in zeeland bij Concert at sea

Juli was een heftige maand. Het begon leuk met de musical Josef. Niet veel later kregen we het nieuws dat we ons huis uit zouden moeten en de zoektocht naar een nieuw huis begon. Na bloed, zweet en tranen was het dan toch gelukt en op de laatste dag van de maand 
waren wij de eigenaar van ons tweede huisje.
Ondertussen waren de voorbereidingen van schoonzusje vol in gang voor haar vertrek naar Amerika. Helaas kreeg oma op haar afscheidsfeestje een hartaanval midden om Amsterdam Centraal.

In Augustus moest alles weer verhuisd worden maar waren we ook heel erg opgelucht dat we toch weer een huisje hadden. Ondertussen werd ik gebeld voor 2 sollicitaties en dit moest gedaan worden tussen het verhuizen door. Eind van de maand
volgde een telefonische sollicitatie, een sollicitatie op kantoor en daarna een meewerkmorgen. Maar na al deze inspanningen had ik dan ook eindelijk mijn eerste contract op zak, ookal was het bij een uitzendbureau.

September begon pittig door het begin van mn eerste baan en liep dan ook al snel over in Oktober. De maand waarin ik 24 werd en eindelijk mn diploma op mocht halen. Ook begon vriendje meer late diensten te draaien en begonnen de vele avonden alleen, wat ook door ging in November en December. In het begin van deze maand werd ik blij gemaakt met een vast contract. En het jaar is mooi afgesloten in het hotel waar vriendje werkt met een mooi uitzicht over amsterdam vanaf de 21e verdieping.

Ik ben aardig inspiratieloos de laatste tijd en daar komt bij dat als ik thuis kom na een lange dag werken ik echt geen zin heb om in de enorm koude computerkamer te gaan zitten waar ik het idee heb dat mn handen langzaam bevriezen. Pluspunt: De computer is naar de woonkamer verhuisd! Maar daarmee is helaas de inspiratie nog niet terug gevonden.

Wel heb ik goed nieuws:

1. het sneeuwt! En dat vind ik heerlijk! Kleed me dik aan en zet me in de sneeuw en ik ben blij. En dat ga ik straks dan ook doen. Beetje jammer alleen dat heel NL dan meteen ontregelt is.
2. Ik heb een half jaar contract gekregen op mn werk. Dus geen uitzendbureau meer en niet wekelijks werkbriefjes meer invullen
3. Ik heb nu ook het kantoor voor mezelf. Mijn voorgangster is na het uithalen van een paar &*% acties die mij problemen, extra werk en frustraties hebben gekost eindelijk naar een ander center verdwenen. En nu heb ik het rijk alleen en ben ik druk bezig om alles te verbeteren.
4. Mijn vrije dagen moeten nog even goed gekeurd worden maar zodra dat is gedaan boeken vriendje en ik een 06 daagse rondreis door Egypte. Dat is echt een droom vanaf dat ik een jaar of 8 was die uitkomt. (door mijn werk kan ik max 3 weken aaneensluitend vakantie nemen en dus staat Australië even op een laag pitje maar zijn we ondertussen druk met geld sparen)
5. Ik heb niet veel dagen samen met vriendje maar de dagen dat we samen zijn is het heerlijk! Inmiddels zijn we alweer meer dan 1.5 jaar samen en hij is ook echt degene waar ik samen oud mee wil worden

Dit was het even voor nu. Hopelijk snel meer inspiratie en misschien wel een jaaroverzichtje!

(klik voor vergroting)

Het is echt schandalig dat dit zo lang heeft geduurd. Maar geef de schuld aan mijn perfectionisme. Had ik enkele foto’s gemaakt, stopte mijn camera ermee. Geen mogelijkheid om dat ding weer aan de praat te krijgen. Daarna vergat ik het. Daarna vond ik de woonkamer niet netjes genoeg, daarna wilde ik de woonkamer anders hebben, daarna wilde ik de tafel eerst nog geschilderd hebben en eigenlijk wilde ik de kast in de kamer eerst nog anders ingedeeld hebben. Maar ik heb mezelf een schop onder de kont gegeven (want mijn schoonzusje in Amerika wacht hier eigenlijk al 3 maand op) en toch maar foto’s gemaakt met mn telefoon.

Ik geloof dat de foto’s wel een aardig beeld geven van ons huisje al zijn de kleuren niet overal reëel. (behalve dat ik de keuken en computerkamer vergeten ben dan) En ja die in de slaapkamer wel en daar houd ik vriendlief nog altijd schuldig voor want die mocht de slaapkamer kleuren uitkiezen! Het lichte tafeltje en die waar de tv op staat zijn nog van mn oma geweest en zijn me dan ook dierbaar. Beide waren van donker eiken en het tv kastje moet ik nog een keer schilderen. En ja ik moet echt vanuit mijn slaapkamer het bad in de badkamer inklimmen omdat het hok uit niet meer dan het bad bestaat….

Wat een gekkenhuis is het geweest op mn werk. Ik heb me echt uit de naad gewerkt, ik heb me geërgerd, ik ben boos weg gelopen, ik ben chagrijnig geweest, ik heb erg gelachen en ik heb het echt niet leuk meer gevonden. Eerst zou dit blogje dan ook frustraties heten.

Ik heb er nu zo’n 10 weken opzitten bij mijn nieuwe baan. De eerste weken waren heerlijk. Ik had het er naar mijn zin, de dagen gingen snel en ik voelde me op mijn gemak bij de collega’s. Maar er stonden wat veranderingen te wachten. Jammer genoeg wisten de collega’s het al voor dat ik het zelf wist. Ik had hier en daar wat gehoord waar ik niet heel erg blij van werd.

In mijn beoordelingsgesprek met de 2 managers werd verteld dat ze heel erg blij met me waren en dat alles heel goed ging. Beters zelfs dan verwacht. Dus ik was helemaal tevreden. En toen kwam het. De managers vroegen/verzochten mij dringend om de verantwoordelijkheid van de postkamer over te nemen. En dat was juist dat wat ik het minst leuke vond om te doen. Maar ja wat doe je dan? Zeg je dan nee? Je werkt er nog via een uitzendbureau en wil toch graag een vast contract. Ik heb toen ook gezegd ik juist de afwisseling in deze baan erg leuk vind en dat ik mezelf nog niet 5 dagen in de week in de postkamer zag zitten.

Inmiddels zijn we een paar weken en vele frustraties verder. Ik neem de postkamer namelijk over van een collega die dat al 2 jaar doet. Zij moet mij dus gaan inwerken zodat zij weg kon, tenminste dat was haar gevoel. Dit bleek ook helemaal te kloppen want over een paar weken gaat zij naar een ander center. Je kan begrijpen dat deze samenwerking niet geheel soepel verliep. Daarnaast heeft zij al haar krediet bij het hele team al verloren en ziet iedereen haar liever gaan dan blijven en is er ook nog eens een meisje uit haar vriendengroep bij ons aangenomen. Niet echt een leuke situatie voor haar dus.

In de praktijk komt dit er op neer dat ze haar werk niet meer doet. Ze heeft een belangrijke brief niet verstuurd (maar die is ook niet terug te vinden) en nu dreigt de klant ons aansprakelijk te stellen, ze heeft alle hulpmiddelen “vergeten” te bestellen waardoor ik bijna de post niet meer kon versturen en als ze er is doet ze niks. En toen ik dit wilde bespreken met een van de managers werd mij de les gelezen dat de postkamer mijn verantwoordelijkheid was, ook als een ander het niet goed deed, en dat ik het maar met die persoon moest oplossen.

Dit viel niet heel erg goed bij mij en met alle frustraties begon ik de lol in mijn werk te verliezen. Maar het is nu echt mijn eigen plekje geworden (we gaan morgen zelfs verbouwen), ik ben veel problemen te boven gekomen, ik heb veel dingen bijgewerkt, heb er ook nog eens de administratie van ons center erbij en toen ik van de week receptie moest doen wilde ik eigenlijk niet uit de postkamer weg. Dit ga ik de managers natuurlijk niet vertellen want ik wil nog steeds verder komen dan de postkamer.

Maar ik bewijs nu dat ik zelfs na er nog maar 6 weken te hebben gewerkt de volledige verantwoordelijkheid van een afdeling op me kan nemen en het beter te laten lopen. Het viel niet mee maar ik heb echt mijn plekje gevonden, ik hoop ook dat ze zien wat ik allemaal heb bereikt. Maar dinsdag heb ik weer een beoordelingsgesprek dus dan hoor ik het wel. En dan nu nog mijn vaste contract…

Sinds afgelopen donderdag ben ik in het bezit van een HBO diploma. Al eerder had ik besloten om niet naar de uitreiking te gaan en dus mocht ik afgelopen week naar Leeuwarden om hem te tekenen. Ik keek er niet naar uit maar toen ik daar stond werd ik toch wel een beetje zenuwachting. Ik moest een krabbeltje zetten en dat was het. Toen ik hem bekeek was ik aardig teleurgesteld. Voor dit papiertje heb ik mij 4 jaar uit de naad gewerkt, had ik vaak de hoogste cijfers van de klas en had ik een 9 voor mijn scriptie en mijn stage. Maar nergens op dat hele papiertje komt dat voor. Ik heb gewoon hetzelfde papiertje als alle anderen die er geen donder voor hebben gedaan! (Er zit wel een cijferlijst bij maar met hoeveel punten ik heb gehaald en wat de norm was. Zegt niet echt was dus)

Afgelopen zondag was de dag dat ik 24 zou worden. Maar vrijdag begon het al een beetje toen er op mn werk voor me werd gezongen en ik onwijs ben verwend met theater en concertbonnen.

Zaterdag zou mn moeder voor het eerst met haar man naar ons nieuwe huisje komen kijken. Nog niet eerder waren zij in ons leuke plaatsje geweest en de reis liep dan ook niet geheel volgens plan. 2 uur later dan de bedoeling was kwamen ze aan. Beetje vervelend alleen dat ze rond de tijd dat ze in Amsterdam aan hadden moeten komen pas belde dat ze nog in Zwolle waren. Maar ze waren veilig en wel aangekomen. Meer dan dat kan ik er ook eigenlijk niet over kwijt. Er was totaal geen interesse voor mij, mn vriendje, ons, ons werk of stage. Het enige wat interessant was was hun trouwfoto’s en film. En na een uur vroeg ik mij dan ook af waar we het in vredesnaam nog over zouden moeten hebben. We hebben de 2.5 uur uitgezeten en zijn toen weer richting Amsterdam gegaan. Hun op weg naar Zwolle en wij op weg naar het Movenpick Hotel.

Want….. vriendje had nog een gratis nachtje, incl 3 gangen diner, ontbijt en drankje aan de bar tegoed en heeft had het voor elkaar gekregen om dit afgelopen weekend te doen. En dit was is een woord super. Wat een mooi hotel is het waar vriendje werkt. We hadden een super mooie kamer op de 15e verdieping met uitzicht op het kanaal, collega’s hadden presentjes voor mijn verjaardag neer gelegd, voor het ontbijt en diner werd een mooi plekje voor ons vrij gehouden en als laatste kreeg ik nog een tour door het hotel.

De zondag zelf kwamen we rond het middaguur uit het hotel om richting schoonmoeder te gaan. Het was al even geleden dat wij samen langs waren gekomen en er was dan ook genoeg bij te praten. Maar na 5 min kwam er spontaan visite langs. We hadden nog medegedeeld dat het mijn verjaardag was maar toch bleven ze nog 3 uur ongewenst zitten. Uiteindelijk hebben we een uurtje met schoonmoeder gehad. Hierna zijn we naar huis gegaan en mocht ik eindelijk mijn cadeautjes uitpakken. Ook hier was ik door vriendje enorm verwend met o.a 4 boeken en de dvd’s PS I LOVE YOU, He is just not that in to you en the notebook.

Samen met vriendje heb ik een leuke dag gehad maar de domper van mn moeders bezoek en de visite op zondag was er ook!

Afgelopen zondag was de dag dat ik 24 zou worden. Maar vrijdag begon het al een beetje toen er op mn werk voor me werd gezongen en ik onwijs ben verwend met theater en concertbonnen.

Zaterdag zou mn moeder voor het eerst met haar man naar ons nieuwe huisje komen kijken. Nog niet eerder waren zij in ons leuke plaatsje geweest en de reis liep dan ook niet geheel volgens plan. 2 uur later dan de bedoeling was kwamen ze aan. Beetje vervelend alleen dat ze rond de tijd dat ze in Amsterdam aan hadden moeten komen pas belde dat ze nog in Zwolle waren. Maar ze waren veilig en wel aangekomen. Meer dan dat kan ik er ook eigenlijk niet over kwijt. Er was totaal geen interesse voor mij, mn vriendje, ons, ons werk of stage. Het enige wat interessant was was hun trouwfoto’s en film. En na een uur vroeg ik mij dan ook af waar we het in vredesnaam nog over zouden moeten hebben. We hebben de 2.5 uur uitgezeten en zijn toen weer richting Amsterdam gegaan. Hun op weg naar Zwolle en wij op weg naar het Movenpick Hotel.

Want….. vriendje had nog een gratis nachtje, incl 3 gangen diner, ontbijt en drankje aan de bar tegoed en heeft had het voor elkaar gekregen om dit afgelopen weekend te doen. En dit was is een woord super. Wat een mooi hotel is het waar vriendje werkt. We hadden een super mooie kamer op de 15e verdieping met uitzicht op het kanaal, collega’s hadden presentjes voor mijn verjaardag neer gelegd, voor het ontbijt en diner werd een mooi plekje voor ons vrij gehouden en als laatste kreeg ik nog een tour door het hotel.

De zondag zelf kwamen we rond het middaguur uit het hotel om richting schoonmoeder te gaan. Het was al even geleden dat wij samen langs waren gekomen en er was dan ook genoeg bij te praten. Maar na 5 min kwam er spontaan visite langs. We hadden nog medegedeeld dat het mijn verjaardag was maar toch bleven ze nog 3 uur ongewenst zitten. Uiteindelijk hebben we een uurtje met schoonmoeder gehad. Hierna zijn we naar huis gegaan en mocht ik eindelijk mijn cadeautjes uitpakken. Ook hier was ik door vriendje enorm verwend met o.a 4 boeken en de dvd’s PS I LOVE YOU, He is just not that in to you en the notebook.

Samen met vriendje heb ik een leuke dag gehad maar de domper van mn moeders bezoek en de visite op zondag was er ook!